İhtiyaç nedeniyle tahliye davası, kiraya verenin veya yeni malikin, kendisinin ya da belirli yakınlarının konut veya işyeri ihtiyacı nedeniyle kiracının tahliyesini sağlamak amacıyla açtığı özel bir dava türüdür. Bu dava, Türk Borçlar Kanunu’nun 350. ve 351. maddelerinde düzenlenmiştir.
Kira sözleşmesini yapan asıl mal sahibi, aşağıdaki kişilerin ihtiyacı için dava açabilir:
Tahliye kararı verilebilmesi için ihtiyacın aşağıdaki özellikleri taşıması zorunludur:
İhtiyaç iddiası gerçek bir temele dayanmalı, hayali olmamalıdır.
Kiraya veren gerçekten kiralananı kullanma niyetinde olmalıdır. Sadece kiracıyı çıkarmak veya daha yüksek kira almak amacıyla açılan davalar kabul edilmez.
Geçici, kısa süreli ihtiyaçlar tahliye nedeni olamaz. İhtiyaç dava açıldığı tarihte var olmalı ve yargılama süresince devam etmelidir.
Kiralanan taşınmazı sonradan satın alan veya edinen kişi iki farklı yolla tahliye davası açabilir:
Kiralananı sonradan edinen kişi, edinme tarihinden başlayarak bir ay içinde durumu kiracıya yazılı olarak bildirmek koşuluyla, kira sözleşmesini altı ay sonra açacağı bir davayla sona erdirebilir.
Yeni malik, eski malik ile kiracı arasındaki kira sözleşmesinin bitiminden itibaren 1 ay içinde dava açabilir. Bu durumda önceden ihtar göndermeye gerek yoktur.
İhtiyaç nedeniyle tahliye davaları, sürelere ve ispat kurallarına sıkı şekilde bağlıdır. Özellikle dava açma sürelerinin kaçırılması veya ihtiyacın yeterince ortaya konulamaması hak kaybına yol açabilir.
Başarılı bir sonuç için:
*Bu metin bilgilendirme amaçlıdır. Her somut olay kendi özelliklerine göre değerlendirilmelidir. Dava açmadan önce mutlaka bir avukattan hukuki danışmanlık alınması önerilir. *